Sevgili günlük..Herşey Aziru'nun sözünü dinlememle başladı..Ben "korkuyorum" dedim, o "yürü" dedi.Olmaz "kaçıyorum" dedim, o "dur" dedi.Zaman gözlerime sürmeler çekti en karasından.. Bekledikçe karlar yağdı baharlarıma.....
Yardım et bana! Tut ellerimden ama dokunma. Yakar seni avuçlarımdaki kor ateş, korkarım…Topla hayal kırıklarımı ayaklarımın altından. Yürüdükçe daha çok yanıyor canım.Kaldır yüzümü yerden, sustur...
Yedi düvel gezdim, her seher vakti seni bekledim... Gelmedin, yine bekledim... Artık müebbet yemiş bir firariyim ben... Yolum yok! İzim yok! Sözüm yok!En güzel hayallerin...
Sensizlik içimde büyüttüğüm zehirli ok… Takvimlerden düşen yaprak ve ömrümden çalınan her gün… Ardına bakmadan gittin ya, dönmezsin bilirim… Saçıma düşen her ak, yüreğime düşen...
Nedir gözlerindeki geceyi kıskandıran karanlık? Yoksa gün'den sakladığın bir şeyler mi var...Nedir bu yüreğine çöken matem, feryat-figan dilinde ne zamandır hece oldu?Nedir bu mahşerden kalma...
Artık ağlamıyorum, istesem de akmıyor gözümden kederlerim. İçimde biriktiriyorum zamanı gelince sana vermek için.. Biliyorum ulaşmıyor sitemlerim sana, duymuyorsun sesimin titrediğini.. Sabır yoldaşım oldu yürüyoruz...